brandkastenmanus

 

ze noemden hem - brandkastenmanus

want dat was zijn specialiteit

hij was eerst bij de tram - brandkastenmanus

maar dat vond ie verloren tijd

hij was een jongen die een keer zijn slag wou slaan

daarom is ie toen de vlakte opgegaan

en hij brak in zonder het minste geluid

en geen gevangenis of hij brak d'r uit

 

de politie had respect voor hem omdat ie zijn vak verstond

d'r was niet ene rechercheur die een vingerafdruk vond

ze kwamen bij voorbaat moedeloos op de plaats van de inbraak aan

maar bleven vol bewondering met ontblote hoofden staan

 

en dan zei de hoofdinspecteur die het onderzoek lee

da's werk van hem - brandkastenmanus

want dat was zijn specialiteit

hij was eerst bij de tram - brandkastenmanus

maar dat vond ie verloren tijd

hij was een jongen die een keer zijn slag wou slaan

daarom is ie toen de vlakte opgegaan

en nou breekt ie in zonder het minste geluid

en geen gevangenis of hij breekt d'r uit

 

maar met de jaren kwam de ouderdom en zoals dat meestal gaat

ze betrapten hem bij zijn laatste kraak op een pure heterdaad

en toen ie in zijn celletje heel stil was doodgegaan

mochten zijn gabbers om zijn graf heen komen staan

 

enne de directeur van de gevangenis die een gevoelsmens was zei

we zijn hier voor hem - brandkastenmanus

ja - want dat was zijn specialiteit

een laatste groet aan hem - brandkastenmanus

een van de allergrootste jongens van zijn tijd

het was een jongen die een keer zijn slag wou slaan

en daarom is ie toen de vlakte opgegaan

en nou ligt ie hier zonder het minste geluid

maar deze gevangenis - daar komt ie nooit meer uit

 

tekst: TOM MANDERS

muziek: TOM MANDERS

1957