op m’n ouwe regenjas

 

op m'n ouwe regenjas

zaten wij daar in 't gras

over een luisterrijk huwelijk te dromen

ik sloeg me arrem om d'r heen

maar ze werd gelijk van steen

uit pure angst dat d'r vader langs zou komen

de kikkers en hun kroost

zagen hoe ik heb gebloost

en hoe m'n schat de benen heeft genomen

ik dacht meteen: "ik hang me op"

maar ik had alweer een strop

want in de hele buurt bevonden zich geen bomen

            

ik ging als een briesende leeuw te keer

m'n moeder zee: "je eet niet meer"

dat deed me deugd

ik dronk limonade bij de vleet

en pa sloeg me gade - zo dat heet

hij dacht aan zijn jeugd

ik haatte de mensen - ik vond ze zo voos

behalve die ene - teer en broos

ik had zo'n verdriet

m'n liefde was echt - en hecht m'n trouw

maar zij was al een echte vrouw

want zij kwam niet

 

op m'n ouwe regenjas

zat ik eenzaam in 't gras

triest te wachten op de hoofdrol van m'n drome

maar ze liet me mooi alleen

m'n jonge hart werd zwaar als steen

bij 't idee dat zij een ander had genome

de kikkers en hun kroost

hadden ook geen tijd voor troost

ze waren zellef over de liefde aan 't bome

verslagen aan de waterkant

zag ik 't stuk al in de krant

"een knappe man uit liefde onder de tram gekome"

 

een menseleve is zo voorbij

en toch - ieder jaar in de maand mei

dacht ik aan haar

zag ik 'n aardige meid op straat

dan dacht ik: “'t is net of zij daar gaat”

maar 't was nooit waar

't moest dertig jaar duren - of langer misschien

dat ik haar nog 'n keertje zou zien

't was wel wat laat

aarzelend nam ik 'r bij de hand

en hebben we aan die waterkant

samen gepraat

en net als de eerste keer

nam ik m'n jas en lag 'm neer

maar wat ik toen zag had ik nooit durven dromen

ze paste niet meer op m'n jas

't meest van haar zat in 't gras

ze was te veel in omvang toegenomen

 

'k dacht niet meer aan 'n zoen

en verlegen heb ik toen

over koetjes - over kalvies zitten bomen

maar bij het afscheid riep als troost

een dikke kikker tussen z'n kroost

"wees jij maar blij dat zij toen niet is t'ruggekome"

 

tekst: TOM MANDERS

muziek: TOM MANDERS

© 1962